۱۰ نکته‌ی علمی برای تربیت کودک باهوش و موفق

 

هرچند والدین برای خود در این مسیر نقشی فوق‌العاده قائل هستند، اما حقیقت این است که مسیری کاربردی برای تضمین موفقیت والدین در تربیت کاملا دل‌خواه فرزندان وجود ندارد. اما این به معنی تلاش نکردن پدر و مادر در این راه نیست. سال‌هاست مطالعات مهم و فراوانی در زمینه‌ی نقش والدین در رشد و تربیت کودکان باهوش صورت می‌گیرد و بسیاری از مطالعات به نتایج جالبی منجر شده‌اند. نتایج این مطالعات دستورالعمل هایی را ارائه می‌دهند که می‌تواند تا حد زیادی موجب افزایش شانس والدین برای داشتن یک کودک باهوش شود. در این مقاله به ۱۰ نکته‌ی علمی و راهکار مفید برای تربیت و پرورش یک کودک باهوش و موفق اشاره شده است. با گروه آموزش رباتیک روبونیچ همراه باشید .

تمام والدین دوست دارند صاحب فرزندانی باهوش و موفق باشند. اما نقش خود آن‌ها در تربیت کودکانی پیشرو چه میزان است؟ پدر و مادر در مسیر تربیت فرزند خود چه موانعی را پیش رو دارند و با چه مشکلاتی روبرو هستند؟

۱ – به فرزند خود مهارت‌های اجتماعی را بیاموزید

نتایج یک تحقیق بلند مدت نشان می‌دهد میان مهارت‌هایی که کودکان در مهدکودک می‌آموزند و موفقیت آن‌ها در سال‌های ابتدای بزرگ‌سالی، ارتباطی مثبت و محکم وجود دارد. این تحقیق که به مدت بیست سال در یکی از دانشگاه‌های ایالات متحده انجام شد، تاثیر آموزش مهارت‌های اجتماعی در سال‌های پیش از دبستان را بسیار بااهمیت اعلام می‌کند. والدین در کنار مربیان مقطع پیش‌دبستانی باید به فرزندان خود بیاموزند که چگونه مشکلات خود را با همکاری دوستان‌شان حل کنند.

یک کودک باهوش یاد می‌گیرد که داشته‌هایش را با دیگران قسمت کند. او می‌آموزد که بدون پریدن میان حرف بقیه تبدیل به شنونده‌ای قوی شود. و به عنوان نکته‌ای مهم، والدین نباید فراموش کنند که خانه بهترین جایی است که کودکان در آن کمک کردن به دیگر هم‌نوعان خود را فرا می‌گیرند. بنابراین آموزش مهارت اجتماعی در سال‌های پیش از مدرسه و در ابتدا از خانه آغاز می‌شود. محیط خانه می‌تواند فرزند ما را از نظر این‌گونه مهارت‌ها به یک کودک باهوش تبدیل کند.

۲ – از کودک خود بیش از حد لازم مراقبت نکنید

امروزه بسیاری از والدین فکر می‌کنند بهترین نوع مراقبت، حضور بی‌وقفه بالای سر کودکان و مواظبت بدون قید و شرط است. بسیاری از پدرو مادرها مانند عقاب بالای سر کودک خود چرخ می‌زنند و حتی لحظه‌ای او را برای انجام کارها و کنار آمدن با مشکلاتش تنها نمی‌گذارند. اما این تنها نکته‌ی بد و منفی ماجرا نیست. والدین نه تنها به فرزندان اجازه‌ی حل مسئله نمی‌دهند بلکه خود به سرعت مشکلات کودک را برطرف کرده و اصلا اجازه نمی‌دهند او با مشکل درگیر شود.

بر اساس مطالعاتی که درباره‌ی این موضوع در دانشگاه هاروارد انجام شده است، اجازه دادن به بچه‌ها برای ایجاد اشتباهات، ارتقاء قابلیت انعطاف پذیری و ایجاد بستر برای رشد کاردانی و حل مسئله در سوق دادن آن‌ها به سوی موفقیت حیاتی است.

البته نباید فراموش کردن که این راه برای والدین مسیری ساده و آسان نیست. پدر و مادر همواره باید روی مسیر باریکی بین مراقبت از فرزندان خود و آزاد گذاشتن آن‌ها برای مواجهه با مشکلات قدم بردارند. این تمرین می‌تواند از فرزند آن‌ها یک کودک باهوش و پیشرو بسازد.

۳ – کودک را با فضای آموزشی آشنا کنید

تحقیقات نشان می‌دهند کتاب خواندن برای بچه‌ها، آموزش الفبا و یاد دادن اصول ابتدایی ریاضیات در سال‌های پیش از مدرسه می‌تواند در موفقیت بیشتر آن‌ها در سال های بعد بسیار مفید و کارساز باشد. ذهن کودکان در سال‌های پیش از مدرسه به شدت پذیرای آموزه‌های جدید است و والدین می‌توانند به بهترین شکل ممکن نیازهای ابتدایی کودک را به او بیاموزند. آمادگی ابتدایی کودک او را برای تبدیل شدن به یک محصل پیشرو در فضای مدرسه حاضر می‌کند.

اما از سوی دیگر، هنگامی که فرزند شما وارد مدرسه شد نیاز به استقلال دارد. کمک بدون قید و شرط والدین به فرزند خود برای انجام دادن تکالیف مدرسه به شدت برای او مضر است و باعث عقب ماندن او از کودکان هم سن و سالش می‌شود. همان‌طور که گفته شد، ذهن کودکان در سن ورود به مدرسه بسیار پذیرا است و این پذیرش می‌تواند جنبه‌ی منفی هم داشته باشد. به نظر کارشناسان رشد و تربیت کودک، والدین باید همواره پیگیر وضعیت تحصیل و تکالیف فرزندان خود باشند؛ اما تشویق به انجام مسئولانه و مستقل تکالیف وظیفه‌ای است که تحت هیچ شرایطی نباید به دست فراموشی سپرده شود.

۴ – مدت زمان استفاده از تلویزیون و کامپیوتر را کنترل کنید

تحقیقات بسیاری توانسته‌اند ثابت کنند نشستن بدون حساب و کتاب کودکان پای تلویزیون و کامپیوتر منجر به چاقی، اختلال در زمان و میزان خواب و مشکلات رفتاری در آن‌ها می‌شود. پدر و مادرهایی که دوست دارند صاحب یک کودک باهوش باشند، نباید تحت هیچ شرایطی تلویزیون، کامپیوتر، تبلت و تلفن همراه هوشمند را بدون برنامه‌ریزی در اختیار او قرار دهند. برنامه‌ها و سرویس‌های مختلف تلویزیونی و اینترنتی به هیچ عنوان نباید بدون نظارت در اختیار کودکان قرار داده شود. یک تحقیق جدید نشان می‌دهد بازی‌های خشن کامپیوتری می‌تواند ضربات جبران ناپذیری از لحاظ روحی و جسمی به کودکان وارد کند.

نکته ای که خیلی مهم است این است که شما میتوانید به کودکان در کنار تفریح در بحث مهارت آموزی هم کمک کنید . بنابراین باید از روش هایی استفاده کنید در تربیت فرزندتان که همراه با سرگرمی بحث مهارت آموزی هم باشد . 

فایده این روش این است که کودک شما هم از کسب مهارت های جدید سر خورده نمی شود  و از طرفی وقت خودش را صرف سرگرمی های بیهوده نمی کند .

ممکن است برای بسیاری از والدین این سوال وجود داشته باشد که برنامه‌ها و سرویس‌های مفید باید به چه میزان در اختیار کودکان قرار بگیرد؟ بر اساس مقالات منتشر شده در مجله‌ی آکادمی رشد و تربیت اطفال در ایالات متحده، زمان مناسب برای استفاده‌ی تفریحی کودکان از وسایلی مانند تلویزیون و کامپیوتر نباید از ۲ ساعت در شبانه‌روز تجاوز کند.

اما به خاطر داشته باشید که این زمان را می‌توان به گونه‌ای مفیدتر هم صرف کرد. والدین می‌توانند کودک خود را تشویق کنند تا به جای یک مصرف کننده‌ی برنامه‌ها و سرویس‌های دیجیتال، تبدیل به یک تولیدکننده‌ی محتوای خلاق شود. یک کودک باهوش می‌تواند به جای ساعت‌ها وقت سپری کردن برای بازی یا تماشای برنامه‌ها، سطحی ابتدایی از برنامه‌نویسی کامپیوتر، ساخت مدل‌های سه‌بعدی یا تولید موسیقی‌های ساده‌ی دیجیتال را بیاموزد تا علاوه بر فراگرفتن خلاقیتی جدید، ذهن خود را برای آموزه‌های بیشتر آماده کند.

۵ – توقع خود را بالا ببرید

نتایج یک نظرسنجی جامع که توسط اساتید دانشگاه UCLA انجام شده نشان می‌دهد انتظارات و توقع به‌جای والدین می‌تواند کودک را به سمت پیشرفت و موفقیت سوق دهد. این انتظارات باید مطابق با توانایی‌ها و روحیات کودک باشد تا بتواند تبدیل به موتوری محرک برای او باشد. تحقیقات به خوبی نشان می‌دهند فرزندانی که به عنوان کودک باهوش شناخته می‌شوند و توانایی‌های بالایی را از خود در زمان آموزش به نمایش می‌گذارند، از والدینی با انتظارات به‌جا و استاندارد برخوردار بوده‌اند. این توقعات می‌تواند به اشکال مختلفی به نمایش گذاشته شود؛ اما نباید فراموش کرد که سطح و نوع نمایش این انتظارات نباید کودک را تحت فشار قرار دهد و برای او ایجاد اضطراب و استرس کند. انتظار به‌اندازه می‌تواند کودک را با توانایی‌های خود آشنا کرده و او را به دنبال کردن آن‌ها تشویق کند.

۶ – در تمجید از داشته‌هایی مانند هوش و ظاهر کودک زیاده‌روی نکنید

بدون درس خوندن بیست گرفتی؟ آفرین. تو خیلی باهوش هستی! تحقیقات مستدل زیادی که توسط نهادهای دانشگاهی صورت گرفته نشان می‌دهد تشویق‌هایی از این دست و تمرکز صرف بر روی هوش کودک می‌تواند در واقع از توانایی‌های او در سنین بالاتر کاسته و او را از کودکان هم‌سن خود عقب‌تر نگه دارد. ممکن است کودک باهوش شما در سنین پایین توانایی‌های ذهنی بیشتری نسبت به افراد هم سن و سال خود داشته باشد، اما اگر تنها به تشویق این توانایی‌ها بپردازیم، در حقیقت جایگاه تلاش و پشتکار را انکار کرده و این مهارت‌های مهم را در سال‌های بعد از او گرفته‌ایم.

بنابراین  همواره توصیه شده تا از تعریف و تمجید توانایی‌های هوشی به صورت صرف پرهیز کرده و کودک را به تلاش، کوشش و پشتکار تشویق کنیم. باید به گونه‌ای مستقیم به کودک باهوش یادآور شد که فاکتور هوش بدون تلاش و پشتکار کارایی نداشته و در بلند مدت نمی‌تواند مفید واقع شود. کودکان باید بیاموزند که روی اراده برای مبارزه با مشکلات و چالش‌ها تمرکز کرده و از هوش خود به عنوان ابزاری کمکی برای ساده‌تر شدن حل مشکلات یاری بگیرند.

۷ – به کودک خود مسئولیت واگذار کنید

شواهد بسیار زیادی وجود دارد که به ما نشان می‌دهند سپردن مسئولیت و امور متناسب با سن و توانایی‌های کودکان، می‌تواند برای پیشرفت و کسب موفقیت در آینده‌ی آن‌ها بسیار مفید باشد. سپردن مسئولیت‌ها و امور مربوط به خود فرزندان و متناسب با سن و روحیه‌ی آن‌ها، تلاش کودکان را برای کسب موفقیت و مسئولیت پذیری به دنبال خواهد داشت. اما با وجود این، شواهد نشان می‌دهند والدین در بیشتر اوقات از سپردن امور خانه و مسئولیت‌های متناسب با سن فرزندان خودداری کرده و به دلایل مختلف ترجیح می‌دهند خود تمام امور خانه را بر عهده بگیرند. نتایج یک نظر سنجی نشان می‌دهد تنها ۲۸ درصد از والدین به صورت دقیق به این نکته توجه دارند و فرزندان خود را در مسئولیت‌های مربوط به فضای خانه شریک می‌کنند.

تحقیقات علمی ثابت کرده‌اند کودکانی که در سن ۳ تا ۴ سالگی مفهوم مسئولیت‌‌پذیری را تجربه کرده‌اند، در بزرگ‌سالی از نظر جامعه افرادی موفق‌تر محسوب می‌شده‌اند. سپردن کارهای ساده‌ی فرزند به خود او و استفاده از توانایی‌هایش در امور ساده‌ی خانه، می‌تواند از او یک کودک باهوش بسازد.

۸ – از فرزند خود غافل نشوید

بر اساس یک نظرسنجی که از نوجوانان ۱۳ تا ۱۹ سال انجام شده، نزدیک به ۳۰ درصد والدین این نوجوانان به تلفن همراه خود معتاد بوده‌اند. این نوجوانان بیان کرده‌اند والدین ساعت‌های بسیار زیادی را پای لپ‌تاپ، موبایل یا تبلت خود صرف می‌کنند و گاه در طول روز حتی یک مکالمه‌ی کوتاه هم با فرزند خود ندارند. تحقیقات انجام شده نشان می‌دهد بالای ۳۵ درصد از کودکان اعتقاد دارند والدین‌شان به تلفن همراه علاقه‌ی بیشتری نسبت به فرزند خود دارند. پیدا شدن این حس عدم علاقه از سوی والدین در کودکان می‌تواند برای روحیه آن‌ها به شدت مضر و مخرب باشد.

پدر و مادرهای امروزی به عنوان اولین نسلی که به صورت ۲۴ ساعته به اینترنت متصل هستند، باید به شدت مراقب باشند تا در این اقیانوس غرق نشوند. توجه والدین به یکدیگر و مهم‌تر از آن به رشد و تربیت کودک نباید فدای وقت گذاشتن بیش از حد ما برای سرویس‌های اجتماعی و سرگرم کننده‌ی اینترنتی شود. فراموش نکنید خانواده، همسر و فرزندان بالاترین اولویت را در زندگی ما دارند و لازم است که با دقت و توجه بیشتری روی آن‌ها تمرکز کنیم.

۹ – خانه را به مکانی امن و پر از محبت تبدیل کنید

تحقیقات علمی نشان می‌دهند کودکانی که در خانواده‌‌های ناآرام و پرتنش زندگی می‌کنند به مراتب وضع روحی بدتری نسبت به کودکان طلاق تجربه می‌کنند. بنابراین دعوای مداوم الدین و ایجاد اضطراب و تنش در خانه می‌تواند آینده‌ی یک کودک باهوش را با مخاطره‌ی بسیار جدی مواجه کند. ایجاد یک محیط امن، عاشقانه و پر از محبت در خانه مطمئن‌ترین مسیر برای رسیدن فرزندان به موفقیت است. یک خانه‌ی آرام سلامت روحی و جسمی کودکان را تضمین کرده و بستری مناسب برای رشد و پرورش استعدادهای او فراهم می‌کند.

هنگامی که در میان شما و همسرتان اختلاف نظر یا بحثی پدید می‌آید، به عنوان والدین کودک وظیفه دارید مدلی از بحث کردن عادلانه باشید تا کودک آن را از شما فرا بگیرد. فراموش نکنید شما اولین معلم کودک خود هستید که به او نگه داشتن حرمت دیگران و حل‌وفصل منطقی مشکلات را آموزش می‌دهید. کودکی که از پدر و مادر خود بحث کردن منطقی و کسب نتیجه را بیاموزد می‌تواند در بزرگسالی آن را در زندگی خود به کار ببندد.

۱۰ – بیش از حد سختگیر یا بی‌مبالات نباشید

بر اساس پژوهش‌های انجام شده در دانشگاه‌های ایالات متحده، می‌توان والدین را به سه گروه بسیار سخت‌گیر، بی مبالات و متعادل تقسیم کرد. به طور خلاصه می‌توان گفت برخی والدین سیستم استبدادی را برای تربیت فرزند خود به کار برده و بدون هیچ تفکری تنها به کودک امر و نهی می‌کنند. از سوی دیگر برخی والدین کودک را به حال خود رها کرده و به او اجازه می‌دهند تا هرگونه که دوست داشت رفتار کند. اما باید گفت که تربیت و پرورش صحیح را گروه سوم، یعنی والدین متعادل در پیش گرفته‌اند. پدر و مادرهای گروه سوم از طرفی بسیار مهربان و دلسوز هستند و به درخواست‌های فرزند خود کاملا دقت می‌کنند و از طرف دیگر به همان اندازه نظم و منطق را در تصمیم‌گیری‌های مشترک خود و فرزندان شرکت می‌دهند.

وقتی که فرزندان در معرض تربیت والدین این گروه قرار بگیرند، به خوبی مهارت‌های تنظیم احساسات و درک اجتماعی را که برای موفقیت و پیشرفت مهم هستند می‌آموزند.

کودک باهوش

شناخت کودک باهوش :

اکنون می­رسیم به مبحث جذاب کودک باهوش ! کدام پدر و مادری هست که ادعا نکند که کودکش خیلی باهوش است؟!

‌ حداقل تا سنین قبل از مدرسه بیشتر والدین فکر می­کنند که کودکان نابغه­ای دارند. این موضوع همه گیر است و هیچ ربطی به تحصیلات و وضعیت اقتصادی والدین ندارد.

اما واقعا چرا؟ یکی از این دلایل مهر و علاقه­ی زیادی است که والدین به کودکان خود دارند که باعث می شود هر کار مثبت کودک و هر چیز کوچکی را خیلی به چشم خود بزرگ ببینند.

دلیل بعدی شاید به خاطر کم تجربه بودن والدین باشد. قبلا هر خانواده­ای حداقل پنج فرزند داشت. در اتاق کناری خواهر یا برداری بوده­است که داشته با خانواده­اش زندگی می کرده­است که اتفاقا آن خانواده هم پنج یا شش فرزند

داشته است. پس این دسته از والدین کلی بچه به چشم می­دیدن و از کودکی، کودک بزرگتر مسئول کودکان بعد از خودش بوده است.

برای همین برای این دست از والدین سرعت یادگیری کودکان چیز عجیب و غریبی نبوده است. اما الان زوج هایی که تازه پدر و مادر می­شوند، تعداد زیادی کودک را ندیده­اند که بتوانند مقایسه­ی درستی داشته باشند.

در واقع با تعریفی که این دسته از والدین می دهند تقریبا همه­ی کودکان باهوش هستند، می دانید چرا؟ چون ذهن کودکان خالی است و دنبال کشف دنیای بیرونی هستند.

مدام درحال کنکاش اطراف خود هستند، کلی سوال دارند. وقتی چیزی را متوجه می شوند سریع تر یاد می گیرند و به دلیل همین سریع یاد گرفتن است که اغلب ما می­گوییم کودک خیلی باهوش است.

حتما  کودکی باهوش در این میان پیدا می شود ولی آنقدری که ما والدین تصور می کنیم کودک باهوش نداریم.

نشانه های کودک باهوش :

در این مبحث قرار است بگوییم که به چه کودکی میتوان گفت باهوش! چطور تشخیص دهیم که کودک ما باهوش است آیا اصلا باید به کودک برچسب باهوش بودن زد؟

آیا لازم است تا کودک آموزش های خاصی ببیند؟ یا ما والدین به عنوان پدر و مادر باید کار متفاوتی با او انجام دهیم؟ در تحقیقی از خود کودکان پرسیدند وقتی می گویید دوستت باهوش است یعنی چی؟ جواب های کودکان بسیار جالب است.

در جواب گفته­اند کسی که همیشه نمره­ی بالا می گیرد، کسی که همیشه می داند چه بگوید، چه کار کند و کجا حرف بزند، کسی که بتواند با همه صحبت کند،

کسی که حس ششم قوی داشته باشد، “اونی باهوشه که تو ریاضی خیلی خفنه!، آی کیوش زیاد باشه”،‌ همیشه درحال خواندن کتاب باشد، می بینید کودکان چطور فکر می کنند؟

گاهی چیزی که خود کودک در آن ضعیف است را هوش می داند. مثل ضعیف بودن در درس.

این دسته از کودکان اعتماد به نفسی ضعیفی دارند. دسته­ی دیگری از کودکان مواردی که خودشان در آن قوی هستند را هوش می دانند. دسته­ی دیگر هم حرف بزرگ ترها را بدون اینکه تصور درستی از آن داشته باشند،

عینا بیان می کنند. مانند کودکی که در جواب گفته بود کودکی باهوش است که آی کیو زیادی داشته باشد! درواقع کودک چهار ساله درک درستی از واژه­ی آی کیو ندارد، اما چون در خانه و در زبان اطرافیانش شنیده است،

همان را یاد گرفته است و تکرار می کند اما واقعا آی کیو چی هست؟

تست های استاندارد هوشی :

i در انگلیسی حرف اول کلمه­ی هوش intelligence است و q حرف اول  quotient برای همین به فارسی آی کیو را بهره ی هوشی می توان ترجمه کرد.

آی کیو یک عدد است که با توجه به نمره­ی فرد در تست های استاندارد هوشی به دست می آید. در روانشناسی هزاران تعریف مختلف برای هوش داده شده است.

بنابراین هر تعریف یک آزمون برای سنجش آن ساخته است. در ایران تست های  Stanford Tehran و تست هوش وکسلر تست هوش هایی هستند که نرم افزار ایرانی دارند و اگر توسط روانشناس یا روانسنج ماهر

انجام گیرند، نتایج قابل اطمینان تری دارند. آی کیو عددی بین صفر تا دویست است. اما رنج معمولی که بیشتر دیده می شود بین هفتاد تا صد و بیست است. هوش متوسط از نود تا صد و نه است که درصد عظیمی از افراد در این

طبقه قرار می گیرند. عدد آی کیو هر چه کمتر باشد نشان دهنده­ی ضعف جدی تر در کارکردهای هوشی فرد است. مثلا کسانی که آی کیو آنها بین هشتاد تا هشتاد و نه است را طبقه­ی هوش مرزی نام گذاری می کنند.

زیر هفتاد فرد دچار عقب ماندگی ذهنی نسبتا شدیدی است و بر عکس هرچه قدر عدد بالاتر باشد فرد توانایی هوشی بالاتری دارد. افراد باهوش ضریب هوشی بین صد و ده تا صد و بیست و نه دارند افراد پر هوش بین صد و سی تا صد و چهل و نه و بالاتر از صد و پنجاه هم می شوند افراد تیزهوش و نابغه.

برای هدیه دادن آینده ای درخشان تر به فرزندانتان فیلم معرفی بسته آموزش رباتیک روبونیچ را ببینید.

تست هوش برای تشخیص کودک با هوش :

در ادامه مقاله کودک باهوش :

پس یک روش منطقی این است که با دادن تست هوش متوجه شوید کودک شما از چه هوشی برخوردار است. اما این روش ضعف های خودش را دارد زیرا هوش دامنه­ی خیلی گسترده­ای دارد.

قطعا اصطلاح ای کیو  eq به گوشتان خورده است. این هم نوعی هوش است به معنی هوش اجتماعی که خیلی هم این روزها بازارش داغ است و کلی دوره های آموزشی برای آن برگزار می­کنند. حتی خیلی جاها می شنوید که این هوش بالاتر از هوش آی کیو است.

دنیا پر است از نابغه های خنگ و هیچ آدمی کامل نیست. این جمله ی کلیشه­ای را شاید خیلی شنیده باشید اما واقعیت را نشان می دهد.

ما کلی فوتبالیست خیلی حرفه­ای داریم که املای ضعیفی داشته­اند و خیلی وقت ها صفر می­گرفته اند!‌ و در مدرسه به عنوان کودک خنگ شناخته می شدند.

اما مشخص شده­است که هوش حرکتی این کودکان خیلی بالا است یا موسیقیدانی که اصلا بلد نبوده است حرف بزند و اکثرا در جمع ها مسخره می­شده است.

هیچ کس در دنیا وجود ندارد که تمام هوش ها را در حد خیلی بالا با همدیگر داشته باشد. هر انسانی یک سری از هوش هایش بالا و یکسری از هوش هایش متوسط است و ممکن است در زمینه هایی هم از هوش ضعیفی

برخوردار باشد. هوش براساس تعریف انواع مختلفی پیدا می کند. مهم ترین طبقه بندی که موجود است و در ایران هم خیلی استفاده می شود، طبقه بندی دو گانه­ی هوش است که شامل هوش کلامی و هوش عملی یا غیرکلامی است.

هوش کلامی در کودک باهوش :

هوش کلامی توانایی تحلیل اطلاعات و حل مسئله به کمک استدلال های کلامی است. به عبارت دیگر هوش کلامی را می توان گفت مهارت های درک کردن آن چیزی که فرد می شنود و بیان آن چیزی که می خواهد بگوید

تا سایرین نیز متوجه منظور فرد شوند. پژوهش ها نشان داده است که زنان و دختران از هوش کلامی قوی تری نسبت به مردان برخوردار هستند.

افرادی که هوش کلامی بالایی دارند مهارت های بالایی در گوش کردن، حرف زدن، قصه گفتن، توضیح دادن، سخنرانی کردن، درس دادن، حفظ کردن کلمات و به یاد آوردن آن کلمات، نوشتن شعر و داستان، استدلال و متقاعد

کردن سایرین از طریق صحبت کردن، طنز پردازی و شوخ طبعی دارند. برای ارتقا دادن هوش کلامی در کودکان می توان خیلی کارها انجام داد که در اینجا مهم ترین تکنیک ها را بیان می کنم: آموزش مفاهیم اساسی،

اسم ها مثل روزهای هفته، ماه ها،‌ اسم فصل ها، اسم حیوانات، گیاهان، گل ها، سبزیجات، میوه جات، وسایل نقلیه، وسایل در خانه، با کودک زیاد صحبت کردن، برای کودک کتاب خواندن، از کودک بخواهید تا حدس بزند که

ادامه­ی داستان ممکن است چه اتفاقی بیفتد؟!‌ یا از کودک بخواهید یک داستان از خودش بسازد و برای شما تعریف کند.

کودک باهوش

تعریف کردن خاطرات :

از اتفاقات طول روز در مهد کودک از او سوال بپرسید و سعی کنید تا جزییات را برای شما تعریف کند، تعریف کردن خاطرات، داستان و شعر گفتن، تمام این موارد می تواند باعث ارتقای هوش کلامی کودک شود، تصویر یا

فیلمی را تماشا کنید و با هم درباره­ی آن حرف بزنید یا بازی حدس زدن اسم اشیا با چشمان بسته، چشم های کودک را ببنید یک وسیله را به کودک دهید و به کودک بگویید که اسم آن را بگوید یا بازی بیست سوالی کردن یک

چیزی را در ذهن خود بگذارید و به کودک بگویید با سوال کردن بفهمد که شما دارید به چه چیزی فکر می کنید، گفتن عبارت های سخت و بامزه هم می تواند هوش کلامی کودک را بالا ببرد، حفظ کردن شعر هم راه دیگری

است که بازهم روی هوش کلامی کودک خیلی تاثیر گذار است، هوش کلامی کودک جدا از ژنتیک خیلی تحت تاثیر میزان تعامل والد با کودک است.

چه والد پدر و چه والد مادر فرقی نمی کند، هر دوی شما اگر بتوانید برای کودک خود زمان بگذارید با او حرف بزنید، بازی کنید، قصه بگویید، اسامی چیزهای مختلف را بگویید و جواب سوال هایش را بگویید دایره­ی لغاتی که

کودک لازم دارد تا هوش کلامی خود را افزایش دهد را به کودک می دهید و از همین طریق او مهارت های ارتباط برقرار کردن را پیدا می کند.

اما هوش عملی یا غیرکلامی که شامل حل مسئله، سازمان ادراکی، به کار بستن مهارت ها،‌ سرعت پردازش اطلاعات دیداری و جهت یابی فضایی است،

در واقع این نوع هوش ساخت ارتباط را بین عوامل مختلف بین کلام و صحبت کردن برقرار می­کند. بهترین تعریف هوش عملی به کار بستن مهارت ها است.

افزایش هوش غیر کلامی :

عامل مهم افزایش هوش غیرکلامی در برخی از کودکان غنی بودن اولیه محیط زندگی آنها است. مخصوصا از محرک های دیداری و حرکتی. یعنی کودکی که به آن اجازه داده می شود تا خودش قاشق غذایش را در درست

بگیرد، خمیربازی کند،‌ لگو سازی کند، هوش عملی این دسته از کودکان قطعا بالاتر است. برای ارتقا دادن این هوش می توانید از بازی هایی مثل پازل،

درست کردن کار دستی و ماکت، نقاشی کشیدن، اوریگامی یا بازی با کاغذ یا بریدن کاغذ به وسیله قیچی، ترسیم اشکال هندسی و ردیابی چشم و انگشت استفاده کنید.

ردیابی چشم و انگشت یک بازی است که شما با انگشت خود یا با یک مداد شروع می کنید یک حرکتی را در هوا نشان دادن و کودک باید با چشمش حرکت انگشت شما را زیر نظر داشته باشد و دنبال کند. حواسمان باشد که

بهترین سن ارتقای هوش زیر شش سال است و هرچه کودک بزرگ تر می شود به خاطر اتفاقی که در مغز این افراد می افتد که به آن هرس سیناپسی گفته می شود، ظرفیت ذهنی کودک کم و کمتر می شود.

رفتار های کودک باهوش :

هوش دیگری که مطرح شده است در ارتباط با کودک باهوش ، هوش معنوی است این اصطلاح اخیرا مورد توجه زیادی قرار گرفته است.

این هوش همه­ی چیزهایی است که فرد به آن معتقد است باورها، عقاید و ارزش ها را شامل می شود. زوهر و مارشال افرادی هستند که این هوش را معرفی کردند.

آنها ادعا می­کنند افرادی که هوش معنوی بالایی دارند در حل مسائل مفهومی، ارزشی و اخلاقی قدرتمند تر از بقیه­ی افراد هستند. هوش سیاسی،‌ هوش مدیریتی، هوش تدبیری و خلاصه کلی هوش دیگر هم وجود دارد تا جایی

که می شود گفت خیلی از آدم های روی زمین روی یکی از موارد ذکر شده حداقل باهوش هستند، گاردنر جمله­ی تاثیرگذاری در مورد فرزندان خود گفته است، گاردنر می گوید: من می خواهم فرزندانم جهان را بشناسند،‌ جهان

را درک کنند نه به دلیل اینکه جهان جذاب است و ذهن انسان کنجکاو است، من می خواهم کودکانم جهان را درک کنند تا در موقعیتی قرار گیرند تا بتوانند آن را به جای بهتری برای خودشان تبدیل کنند.

عجب تلنگر زیبایی! اگر این متن را مطالعه می کنید تا متوجه شوید کودک باهوشی دارید یا نه؟ یا می خواهید تکنیکی به کار برید

که کودک باهوشی داشته باشید تا حالا فکر کرده­اید که چرا دنبال جواب این سوال هستید؟ که چه کار کنید تا کودک باهوشی داشته باشید؟

IQ کودک :

اگر کودکی دارید و می خواهید بدانید آی کیو کودک خود چقدر است؟ و در چه نوع هوشی قوی تر است، دو راه کلی وجود دارد.

اول اینکه به روانشناس کودک یا روانسنج مراجعه کنید تا از کودکتان تست بگیرد و با مصاحبه و مشاهده­ی حرفه ای بتواند به شما اظهار نظر کند یا اینکه خودتان به بازی هایی که کودک در طول روز بیشترین زمان را به آن اختصاص می دهد دقت کنید.

اکثر آدم ها زمانی که در کاری خوب هستند، تمایل بیشتری دارند تا آن کار را تکرار کنند. البته برای افرادی که چالش طلب هستند و انگیزه­ی درونی بالایی دارند، ممکن است یاد گرفتن کارهایی که در آن ضعیف هستند جزو

اهداف زندگی آنها شود که به آن دسته از افراد کاری نداریم. اغلب موارد کودکان بازی هایی می­کنند که در آن موفق تر هستند و بیشتر دوستش دارند. همین امر می تواند راه شناسایی نوع هوش کودک باشد. یادتان هست که

اغلب کودکان باهوش هستند، فقط نوع هوش آنها فرق می کند؟ اما اگر می خواهید تازه بچه دار شوید و از آن دسته والدین دغدغه مند هستید که می گویند اول آموزش و بعد فرزند آوری پس به احترام شما از دوران بارداری شروع به توضیح دادن می کنیم.

اسیب های رشد :

برخی از عوامل باعث آسیب جدی در رشد مغز جنین می شود که در نتیجه ممکن است هوش کودک به شدت افت کند. یکی از این عوامل سن پدر و مادر است! اما برخلاف باور عموم، سن پدر هم در هوش کودک یا به نوعی سلامت مغز کودک موثر است.

بهترین سن والد شدن برای پدران تا چهل سال است. بعد از آن احتمال وجود اختلالات مغزی در کودکان مدام بالا و بالاتر می رود. برای والد شدن مادر هم تا سی سالگی بهترین سن است. بعد از آن به اعضای هر پنج سال که

اضافه می شود ریسک ابتلای کودک به مشکلات رشد مغزی هجده درصد افزایش پیدا می کند. عوامل دیگری که در هوش کودک موثر است، شغل پدر است.

دانشگاه کارولینا در تحقیقی نشان داد نوزادانی که پدرانی با شغل پر استرس و پر ریسکی دارند احتمال ابتلای کودک به اختلالات دوران جنینی خیلی بالاتر است. عامل دیگر تولد زودرس است که می تواند باعث شود مغز

نوزاد کوچکتر از همتاهای خودش باشد، تغذیه نامناسب مادر،‌ رژیم غذایی ضعیف به ویژه از لحاظ کلسیم، آهن و ید و ویتامین ها می تواند آسیب جدی به رشد مغز نوزاد در دوران جنینی بزند. اگر می خواهید بچه­دار شوید حتما و حتما آزمایش تیرویید بدهید.

چرا که خود مشکل تیرویید در مادر می­تواند برای رشد مغز کودک مشکل جدی ایجاد کند،‌کمبود ویتامین دی و فولیک اسید از عوامل دیگری هستند که در شکل گیری مغز جنین تاثیر زیادی دارند. جالب است بدانید مادرانی که

ویتامین دی پایینی داشتند کودکان آنها در مدرسه دو برابر سایر کودکان به مشکلات درسی بر می­خوردند، داروهایی که مادر مصرف می کند هم بسیار مهم است.

ادامه تیتر بالا :

تحقیقات نشان داده است مصرف حتی استامینوفن ساده که درواقع یک مسکن است با بروز ای دی اچ دی (اختلال نقص توجه و بیش فعال) در کودکان ارتباط دارد. حتما قبل از اقدام به بارداری با پزشک خود مشورت کنید.

مخصوصا اگر دارویی مصرف می کنید. حتی داروی آسپرین موجب خونریزی مغزی کودک می شود. شما ممکن است هیچوقت این موارد را ندانید پس حتما با پزشک خود مشورت کنید.

مصرف سیگار و الکل هم در دوران بارداری مانند می تواند مصرف داروها خیلی خطرساز باشد. مثلا افرادی که هروئین مصرف می کنند کودک آنها در بزرگسالی هوش اجتماعی ضعیف تری دارد. پس هر گونه مواد مخدر،

سیگار و دخانیات و الکل را در دوران بارداری به طور کامل کنار بگذارید، آلودگی هایی مانند سرب هم می تواند آسیب جدی به مغز جنین وارد کند.

پس محیطی که مادر در آن نفس می کشد و زندگی می کند هم مهم می شود و نهایتا عاملی که خیلی مهم است، وضعیت روانی و خلقی مادر است.

کنترول کودک باهوش :

پست اخر در ارتباط با کودک باهوش :

اگر شرایط زندگی شما خیلی پر استرس است،‌ شغل پر استرسی دارید یا به هر دلیلی کلا استرس در زندگی شما بالا است، اصلا اقدام به فرزندآوری نکنید تا زمانی که یا عامل استرس را از بین ببرید و یا با مراجع به روانشناس

بر غلبه کردن استرس خود کمک بگیرید. استرس زیاد در مادر، سبب ترشح کورتیزول می شود که از طریق بند ناف وارد بدن جنین شده و سیستم ایمنی جنین را به شدت ضعیف یا از کار افتاده می کند.

پس اگر قرار است مادر و پدر شوید سعی کنید تمام موارد را کنترل کنید تاکودک سالم و باهوشی داشته باشید. مصرف ماهی، غذاهای دریایی، امگا۳، خوابیدن کافی،‌ ورزش و تحرک مناسب، یوگا،‌ مصرف گوشت و تخم

مرغ همه و همه می تواند سبب رشد مناسب مغز جنین شود. جالب است بدانید ابراز محبت به کودک داخل شکم هم باعث افزایش رشد مغزی نوزاد می شود.

بعد از به دنیا آمدن کودک نیز تمام مواردی که گفته شد، به دلیل دوران شیردهی تاثیر خود را می­گذارد. چرا که شیر مادر در این دوران نقش خیلی کلیدی دارد. پس روحیه ی مادر، خواب و استراحت کافی،‌ تغذیه و ورزش را

هنوز که هنوز است باید جدی بگیرید. سعی کنید تا جایی که می توانید از مواد مخدر،‌ سیگار، الکل و آلودگی ها دور باشید.

اگر حال شما به عنوان مادر و پدر کودک خوب باشد، احتمال بیشتری دارد که با کودک خود زمان سپری کنید و در این بین اگر مشکلی  وجود دارد شما زودتر می­فهمید و برای حل آن اقدام می کنید.

حرف زدن با کودک باهوش :

اگر سوالی داشته باشد به آن جواب می دهید. با کودک حرف می زنید، برای کودک شعر و قصه می خوانید، همین کارها هوش کلامی کودک را بالا می برد. زمانی که با کودک بازی می کنید، غیر مستقیم دارید به کودک

کار کردن با وسایل مختلف را یاد می­دهید و اشتباهات کودک را کم کم اصلاح می کنید. برخلاف آن چیزی که خیلی شنیده­اید که به کودک زیر هفت سال نباید آموزش دهید و بگذارید تا فقط بازی کند! اما براساس علم مغز،

یعنی نورساینس گفته شده است که زیر شش سال زمان طلایی یادگیری کودک است. به شرطی که هر چیزی بدون استرس و با بازی به کودک یاد داده شود.

از این جای مبحث قصد دارم چندین نوع بازی را برای انواع متفاوت هوش توضیح دهم.

در اینجا قصد داریم درباره­ی ارتقای هوش به ویژه هوش جنبشی و حرکتی صحبت کنیم. وسایلی که لازم دارید کاموا، روبان یا مقداری مقوای رنگی است.

آنها را به صورت نوارهای باریکی روی زمین یا کف خانه پهن کنید. سعی کنید اول حالت صاف داشته باشد و کم کم به آن موج دهید و پیچ و خم های پیچیده را کم کم اضافه کنید.

کودک باهوش

ادامه مطلب بالا :

از کودک بخواهید تا روی خط زرد حرکت کند اگر بزرگتر از چهار سال است از کودک بخواهید روی خط مثلا آبی لی لی رود یا با نوک انگشتان یا پاشنه­ی پایش راه برود.

حرکات پروانه­ای یا حرکاتی که دست و پای مخالف لازم است با همدیگر حرکت کنند هر روز باید انجام شوند. حدقل بیست دقیقه برای این نرمش ها اختصاص دهید.

هر روز صبح یا هر روز بعد از ظهر یک سبد گوشه­ی خانه بگذارید و با توپ های کوچک رنگی سعی کنید نشانه گیری کنید تا توپ داخل سبد بیفتد.

سپس بشمارید و ببینید که چه کسی توپ های بیشتری را در تور یا داخل سبد انداخته است، شوت کردن توپ با پا هم اگر در پارک یا حیاط خانه باشید می تواند خیلی کمک کننده باشد.

سعی کنید کودک را تشویق کنید که هر بار با یکی از پاهایش به توپ ضربه بزند. یعنی از هر دو پا استفاده کند یا از هر دو دست استفاده کند.

زمانی که می خواهد توپ را در سبد بیاندازد حواستان باشد همه­ی این موارد باید حالت بازی داشته باشند. اصلا به کودک فشار وارد نکنید یوگا، شنا،‌ فوتبال،‌ والیبال و سایر ورزش ها می تواند باعث تقویت هوش حرکتی کودک باشند.

برای ارتقای مهارت های حرکتی ظریف هم می توانید از کشیدن اشکال ساده مثل مربع، دایره و مثلث شروع کنید و بعد کم کم شکل ها را روی همدیگر قرار دهید. یعنی دایره­ای که وسط آن مربع باشد مدام پیچیده تر و پیچیده تر

کنید. یک سری خطوط بکشید و به کودک بگویید که بین دو خط آبی و قرمز باید مداد را بکشید بدون اینکه به این دوتا خط بخورد، قیچی کردن و حل کردن پازل یا مارپیچ می تواند به ارتقای مهارت های حرکتی ظریف یا هوش حرکتی کودک کمک کننده باشد.

نکات قابل توجه :

برای اینکه بهترین نتیجه را بگیرید، لازم است چند نکته را تا بدانید. زمانی را برای بازی های هدفمند مثلا برای ارتقای هوش حرکتی یا کلامی یا هر نوع هوش دیگری اختصاص دهید که کودک پر انرژی و سرحال باشد.

آخر شب زمان خوبی نیست زیرا هم خودتان و هم کودک خسته هستید. هر دو والد هم باید در این راستا نقش داشته باشند که بهتر جواب بگیرید.

اگر همسر شما به هر دلیلی با شما همکاری نمی­کند، شما نباید جا بزنید. باید انرژی بیشتری بگذارید و دنیای کودک را برای او مفید تر و قشنگ تر کنید.

اگر کودک شما یک بازی را دوست ندارد سریعا از او ایده بگیرید که اگر این بازی چه گونه باشد بیشتر دوستش داری؟ چه چیزی به بازی اضافه کنیم؟

چه چیزی از بازی کم کنیم؟ تلویزیون، تلفن و رادیو تمام حواس پرتی ها را خاموش کنید.

اگر کودک شروع به نق زدن کرد، یعنی حوصله­اش سر رفته است یا خسته شده است نشان دهنده­ی این است که یا مسیر را اشتباه آمده­اید و باید تغییر مسیر دهید یا باید کودک استراحت کند و نهایتا اینکه انرژي و خلاقیت شما

رمز موفقیت شما در این مسیر است. هرچه شما در بازی بیشتر انرژی بگذارید و خوشحال باشید کودک شما هم این انرژی را می­گیرد و بهتر بازی می­کند و در آخر بهتر نتیجه می گیرد.

تیتر پایانی :

مهارت هایی که اکنون گفته می شود را می توانید با شعر و داستان گویی افزایش دهید. بازی اسم و فامیل یا بازی اسم بازی، مثلا شما اسمی را می گویید و کودک باید با آخرین حرف آن اسم، اسم دیگری را بگوید خلاصه هر

چیزی که باعث شود کودک شما لغات بیشتری بلد شود و راحت تر این لغات را به یاد آورد و در جمله از آنها استفاده کند می تواند مفید باشد.

این دیگر به خلاقیت شما ربط دارد که شما برای کودک داستان بخوانید، یک عکس به کودک نشان دهید و از کودک بخواهید تا او برای شما داستان بگوید، از کودک سوال بپرسید.

از او بخواهید که خاطراتی را که در  طول روز داشته است را برای شما تعریف کند یا خیالپردازی کند و نهایتا با خواندن دایرة المعارف ها و شعر و داستان دایره­ی لغات کودک را مدام افزایش دهید.

برای کسب اطلاعات تخصصی بیشتر دشما می توانید کتاب چگونه فرزند نابغه داشته باشیم را مطالعه کنید .

برای افزایش مهارت های فرزندتان و درخشش بیشتر در آینده شما می توانید با  بسته آموزش رباتیک روبونیچ آشنا شوید . برای این کار می توانید از صفحه هر آنچه باید درباره روبونیچ بدانید دیدن فرمایید.